یک آدمهایی هم هستند که اهل غر زدن نیستند. ناله نمیکنند. حوادث و غمهای زندگیشان را نمیگیرند سر دست و سر هر گذری فریادش نمیزنند. آدمهای لبخندهای همیشگیاند این آدمها. تکیهگاهند و کسی معمولا شکستنشان را نمیبیند. همین آدمها اما گاهی پشت لبخندهای همیشگیشان، پشت ظاهر آرام و صبورشان غمهای بزرگی دارند. خواستم بگویم حواستان به این آدمها باشد.
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم تیر ۱۳۹۲ ساعت 22:53 توسط سمیرا افتخارنیا
|
از اهالی رسانه با دغدغه هایی شبیه همین مردم گاهی شاید بیشتر نوشتن تنها بهانه ایست برای بودن فعلا فقط همین!